تنظیم صحیح کمکفنر یکی از مهمترین کارها برای داشتن کنترل بهتر روی موتور اندرو است. تنظیم نامناسب سیستم تعلیق میتواند باعث کاهش چسبندگی چرخها، انتقال ضربه بیشتر به موتورسوار و حتی سختتر شدن کنترل موتور در مسیرهای خاکی و سنگلاخی شود.
نکته مهم این است که یک تنظیم مشخص برای همه موتورسواران وجود ندارد. وزن موتورسوار، نوع مسیر، سرعت حرکت و سبک رانندگی همگی روی تنظیم مناسب کمکفنر تأثیر دارند.
در مسیرهای آفرود، چرخها دائماً با دستانداز، سنگ، شیار و تغییرات سطح زمین مواجه هستند. وظیفه سیستم تعلیق این است که تا حد امکان تماس چرخ با زمین را حفظ کند و ضربات واردشده را کنترل کند.
اگر کمکفنر بیش از حد سفت باشد، موتور روی موانع کوچک هم ضربه زیادی دریافت میکند. اگر بیش از حد نرم باشد نیز ممکن است کمکفنر به انتهای کورس برسد و کنترل موتور کاهش پیدا کند.
بنابراین هدف از تنظیم تعلیق، پیدا کردن تعادل بین راحتی، کنترل و چسبندگی است.
بسته به مدل موتور، امکانات تنظیم کمکفنر متفاوت است؛ اما معمولاً موارد زیر دیده میشوند:
ممکن است همه این تنظیمات روی یک مدل وجود نداشته باشند؛ بنابراین همیشه ابتدا دفترچه راهنمای موتور را بررسی کنید.
۱. تنظیم SAG
SAG مقدار فشرده شدن کمکفنر در زمانی است که موتورسوار روی موتور قرار میگیرد.
برای تنظیم آن، موتور را روی سطح صاف قرار دهید و با کمک یک نفر میزان تغییر ارتفاع سیستم تعلیق را اندازهگیری کنید.
اگر SAG بیش از حد باشد، قسمت عقب موتور بیش از اندازه پایین میرود. اگر مقدار آن خیلی کم باشد، سیستم تعلیق فضای کافی برای جذب موانع نخواهد داشت.
مقدار مناسب SAG به طراحی سیستم تعلیق و توصیه سازنده بستگی دارد؛ بنابراین بهتر است عدد دقیق را از دفترچه همان مدل موتور بگیرید.
۲. تنظیم Compression
تنظیم Compression سرعت فشرده شدن کمکفنر هنگام برخورد با موانع را کنترل میکند.
اگر کمک بیش از حد سریع فشرده شود، موتور ممکن است در برخورد با موانع بزرگ بیش از اندازه فرو برود.
اگر بیش از حد سفت تنظیم شود، ضربات بیشتری به شاسی و موتورسوار منتقل میشود و چسبندگی روی مسیرهای ناهموار ممکن است کاهش پیدا کند.
۳. تنظیم Rebound
Rebound سرعت بازگشت کمکفنر پس از فشرده شدن را کنترل میکند.
اگر Rebound خیلی سریع باشد، کمک با سرعت زیادی به حالت اولیه برمیگردد و ممکن است موتور روی موانع ناپایدار شود.
اگر بیش از حد کند باشد، کمک فرصت کافی برای برگشتن قبل از برخورد با مانع بعدی ندارد و ممکن است در مسیرهای پشتسرهم عملکرد آن ضعیف شود.
تنظیم کمکفنر جلو
کمکفنر جلو نیز معمولاً با تنظیماتی مانند Compression و Rebound قابل تنظیم است؛ البته امکانات دقیق آن به نوع دوشاخ و مدل موتور بستگی دارد.
برای مسیرهای سنگلاخی و ناهموار، تنظیم مناسب کمک جلو اهمیت زیادی دارد، زیرا چرخ جلو باید بتواند موانع را دنبال کند و تماس خود را با سطح زمین حفظ کند.
اگر کمک جلو بیش از حد سفت باشد، ضربههای بیشتری به فرمان منتقل میشود. اگر بیش از حد نرم باشد، هنگام ترمزگیری یا عبور از موانع بزرگ ممکن است بیش از اندازه فرو برود.
در چنین مسیری معمولاً نیاز دارید سیستم تعلیق بتواند موانع کوچک و پشتسرهم را بهخوبی جذب کند. تنظیم بیش از حد سفت میتواند باعث کاهش چسبندگی شود.
در مسیرهای نرم، کنترل موتور و حفظ تعادل اهمیت زیادی دارد. تنظیمات تنظیم کمکفنر موتور اندرو باید بر اساس شرایط واقعی مسیر و نوع لاستیک انجام شود.
در سرعتهای بالاتر، پایداری موتور اهمیت بیشتری پیدا میکند. تنظیم Rebound و Compression باید بهگونهای باشد که موتور پس از برخورد با موانع بیش از حد بالا و پایین نشود.
یکی از اشتباهات رایج این است که موتورسوار تنظیمات موتور شخص دیگری را عیناً استفاده کند.
وزن موتورسوار، تجهیزات ایمنی و حتی وسایلی که همراه خود حمل میکنید روی عملکرد سیستم تعلیق تأثیر دارند. بنابراین تنظیم Preload و SAG باید متناسب با شرایط واقعی استفاده انجام شود.
تنظیم کمکفنر جلو و عقب موتور اندرو فقط برای راحتتر شدن سواری نیست؛ تنظیم صحیح تنظیم کمکفنر موتور اندرو میتواند روی کنترل، چسبندگی و عملکرد موتور در مسیرهای آفرود تأثیر زیادی داشته باشد.
بهترین روش این است که ابتدا SAG و Preload را متناسب با وزن خود تنظیم کنید و سپس با توجه به شرایط مسیر، تنظیمات Compression و Rebound را بهصورت مرحلهای تغییر دهید.
در نهایت، به جای کپی کردن تنظیمات یک موتور دیگر، تنظیمات را بر اساس وزن خودتان، نوع موتور، سبک رانندگی و مسیر مورد استفاده انجام دهید.
